Δεν είδες ακόμη αυτή ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑΡΑ? Και κάθεσαι ακόμη?
Η ταινία είναι μια απόδειξη ότι μπορούν να υπάρχουν πρωτότυπο “γεια σου” σενάριο και ταυτόχρονα τρελαμένη δράση, εφέ, πυροτεχνήματα, ο χριστός κι η μάνα του παρέα…
Στο μέλλον θα αναφερόμαστε στο Ιnception σαν μία από τις κλασικές ταινίες του κινηματογράφου…
Αυτή την διαδρομή δεν την πολυ-έψαξα… Μου φάνηκε εύκολη στο πρόχειρο… Στην πράξη ήταν μάλλον η πιο δύσκολη βόλτα που έχω πάει… Τα χιλιόμετρα ήταν λίγα (32), αλλά είχε 3 (death) αναβάσεις και μία ακόμη συνεχόμενη ανηφόρα για πολλά χιλιόμετρα, αλλά με μικρή κλήση…
Η λίμνη Χειμαδίτιδα μου θύμισε τα Dead Marches στον Άρχοντα των Δαχτυλιδιών… Πάντως τόσα χρόνια με το αυτοκίνητο σε αυτά τα μέρη δεν είχα πάει… Έπρεπε να πάω με το ποδήλατο να τα δω…
Κι εδώ μερικές φωτογραφίες από την βόλτα… Όχι τίποτα το φοβερό, γιατί με το σκοτάδι δεν τις πέτυχα… Θα πρέπει να παίρνω το τρίποδο μαζί μου…
Η Πτολεμαϊδα από ψηλά…
Τα Dead Marches…. εεε… η λίμνη Χειμαδίτιδα
Κι αυτή υποτίθεται είναι η πανσέληνος και από κάτω η Πτολεμαϊδα… Στον γυρισμό είναι αυτή η φωτο και μόλις είχαμε ανέβει το τελευταίο… ντουβάρι… Το τοπίο για επιβράβευση…
Μια ιδέα που έδωσε φίλος για ποδηλατική διαδρομή είναι το Βλάστη-Κλεισούρα. 15 χιλιόμετρα περίπου χωματόδρομος πάνω στην κορυφογραμμή… Μέσα από δάσος… Είναι είδος διαδρομής που δεν έχουμε κάνει ακόμη… Η διαδρομή στέκεται και μόνη της… Αλλά αντί να παιδευόμαστε και να γυρνάμε Βλάστη με το ποδήλατο, ή να έρχεται αυτοκίνητο να μας πάρει, συνεχίζουμε την διαδρομή και γυρνάμε Πτολεμαϊδα με τα ποδήλατα…
Και το Βλάστη-Κλεισούρα και το Κλεισούρα-Πτολεμαϊδα είναι σχεδόν συνεχόμενη κατηφόρα. Με εξαίρεση την μία ανηφόρα στην αρχή και την ανηφόρα στο τέλος μετά το Δροσερό…
Συνολικά η διαδρομή είναι κάπου στα 37 χιλιόμετρα…
Κι αυτό είναι ένα βιντεάκι (από ελικόπτερο ) που έφτιαξα και δείχνει το Βλάστη-Κλεισούρα. Για λίγο πιο… θεαματικά περνάει μέσα από τα ορυχεία, μετά από την Πτολεμαϊδα και ύστερα ανεβαίνει Βλάστη όπου φαίνεται η διαδρομή (με κόκκινη γραμμή).
Στην σημερινή ποδηλατική εξόρμηση στο φράγμα του Περδίκκα, λίγο πριν φτάσουμε, βλέπω το μπροστινό λάστιχο να έχει ξεφουσκώσει… Το φουσκώνω ελπίζοντας (ναι, καλά) ότι θα χάνει αργά και άρα θα με βγάλει… Φυσικά δεν έγινε αυτό… Ευτυχώς είχα σαμπρέλα μαζί μου…
Έλα όμως που ήταν η πρώτη φορά που έπρεπε να αλλάξω σαμπρέλα… Οπότε αρχίζω… Βγάζω την τρυπημένη σαμπρέλα από την ρόδα… Βάζω την καινούργια… Κι εκεί την έκανα την ζημιά… Προσπαθώντας να κλείσω το λάστιχο, με τα λαμάκια, τρύπησα και την καινούργια σαμπρέλα…
Δεύτερη λύση το κόλλημα της παλιάς… Ευτυχώς είχα και κολλητικά… Πιάνουν οι άλλοι και την κολλάνε (σου λένε, αν αφήσουμε αυτόν πάλι να την κολλήσει, εδώ θα μείνουμε… )… Ευτυχώς άντεξε το κόλλημα για τον γυρισμό… Κάνανε καλή δουλειά οι συνποδηλάτες…
Οπότε σήμερα έμαθα πως ΔΕΝ αλλάζουν σαμπρέλα… Την άλλη φορά ελπίζω να είμαι πιο σωστός…
Για την ιστορία μερικές φωτογραφίες από την λίμνη του Περδίκκα… Που περιέργως δεν έχω ξαναπάει κι ας είναι δίπλα στην Πτολεμαϊδα…
Κι ένα δείγμα σταθερότητας χεριού στην φωτογράφιση…
Αρχίζουν και μπαίνουν και άλλοι στην ποδηλατική τρέλα, (θα φτιάξουμε καλό team… ) οπότε οι διαδρομές θα γίνουν καλύτερες από τις απλές βόλτες γύρω από την Πτολεμαϊδα που κάνω μόνος εδώ και καιρό… Σήμερα, η περιέργεια για το που πηγαίνει ένας χωματόδρομος που είδαμε, μας έκανε να φτάσουμε μέχρι το Εμπόριο… Τελικά ήταν ο καινούργιος περιφερειακός που φτιάχνεται και περνάει από τα γύρω χωριά… Οπότε ήταν κυρίως χώμα και σε κάποιο σημείο μόνο έχουν κάνει και ασφαλτόστρωση…
Η διαδρομή θύμιζε λίγο κάτι ταινίες που βλέπουμε από Αμερική με κάτι επαρχιακούς δρόμους τεράστιες ευθείες… Άγρια δύση… Στις παρακάτω φωτογραφίες δεν φαίνεται βέβαια αυτό… Το μέρος με το χώμα ήταν έτσι, όπου δεν τράβηξα καμιά φωτο όμως…
Η ανηφόρα στην… απαλή νεοφτιαγμένη άσφαλτο (μετά από χιλιόμετρα χωματόδρομο) ήταν απολαυστική… Ότι θα το έλεγα αυτό ποτέ για ανηφόρα…!!!
Η κατηφόρα στον γυρισμό κι αν ήταν απολαυστική…
Γενικά η διαδρομή ήταν πολύ ωραία… Ειδικά επειδή δεν έχει αυτοκίνητα και μπορείς να ευχαριστηθείς το ποδήλατο, χωρίς να νοιάζεσαι…
Το Holywood σίγουρα δεν θα μπορούσε να πετύχει την ατμόσφαιρα που είχε το σημερινό etape σε μια ταινία για το Tour de France.
174 χιλιόμετρα, 3 ανηφόρες η μία δυσκολότερη από την άλλη, με αποκορύφωση στο Tourmalet. Όλα αυτά μέσα σε ομίχλη και βροχή. Το etape ξεκίνησε με normal ρυθμό και όπως όλοι περίμεναν η επίθεση του Schleck έγινε στα τελευταία χιλιόμετρα της ανάβασης του Tourmalet. Η επίθεση έγινε στα 10 περίπου χιλιόμετρα πριν την κορυφή. O Contador όμως κρατήθηκε πίσω από την ρόδα του Schleck. Γρήγορα και οι 2 πέρασαν το group που είχε φύγει μπροστά κατά την διάρκεια του etape. Έτσι και οι 2 μπροστά από όλους δώσανε την τελική μάχη, που μάλλον έκρινε και τον τελικό νικητή του Tour de France.
Μέσα στην ομίχλη απολαύσαμε για 10 χιλιόμετρα μία επική μονομαχία μεταξύ των 2 πρώτων. Ο Contador κρατήθηκε πίσω από το Schleck, ο οποίος ήταν αδύνατο να ξεφύγει… Κάποια στιγμή πήγε να κάνει αντεπίθεση και ο Contador αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Έτσι φτάσανε μέχρι την κορυφή και μάλλον τα μιλήσανε και τα συμφωνήσανε να πάρει ο Schleck την νίκη του Etape, μάλλον και σαν ένδειξη συγνώμης και fair play του Ισπανού για το προχθεσινό περιστατικό.
Νικητής του etape λοιπόν ο Schleck και ο τελικός νικητής της κίτρινης φανέλας, εκτός απροόπτου θα είναι ο Contador.